NKIR 2019 NABESCHOUWING

L.B.

Tweeduizend meter. Een begrip voor iedere roeier (met uitzondering van het Olympisch comité voor de spelen van Los Angeles). Het is een kwelling waar je je als roeier lijdzaam doorheen zeult in de hoop victorieus de finishlijn te trotseren. Doe je dat niet, dan wacht je het verlies. Menig roeier bijt zich jaarlijks hierop stuk onder een zomers zonnetje met ploeggenoten aanboord. Het is dus niet voor niets dat alleen de taaiste roeiers komen boven drijven wanneer de iconische afstand wordt verroeid zonder een meter voorruit te komen. Alleen, vol in de spotlights in een wildkolkende sporthal. De Nederlandse Kampioenschappen Indoor Roeien is een wedstrijd apart.

Het zal u daarom allicht niet verbazen dat het de Leidsche roei(st)ers ook hier van zich hebben laten horen. Meteen in het eerste veld streden de dames club vieren tegen elkaar. Één ploeg was een eerstejaars competitieploegje dat zich op eigen initiatief had aangemeld voor deze bitse strijd en in dit ervaren competitie veld hebben zij zich dapper geweerd.

Vervolgens was het aan de middengroep dames om zich als eerste aan een wedstrijdveld te wagen en ook dit gebeurde met verve. Nadat mej. Beijnvoort haar heat wist te winnen was het aan haar ploeggenote mej. Evertsen, van Leeuwenburgh, de jong en Heddema dit kunstje te evenaren. In de tweede heat sloeg mej. van Leeuwenburgh daar bijna in. Zij wist net als de vorige editie de tweede plaats in het Gevorderde veld voor haar rekening te nemen. Ook mej. de Jong wist een top tien notering in de wacht te slepen in dit veld, waar mede roeister mej. Heddema net de elfde plaats toebedeeld kreeg.

Terwijl het steeds broeieriger op de tribunes begon te worden was het nu de beurt aan de lichte dames om te laten zien wat zij waard zijn. Tweedejaars roeister mej. Lemoine-Fischer kon zich proberen te meten aan gelegenheids-lichtgewicht mej. Roukens. Laatst genoemde snelde op de voorste rij naar een keurige top 10 notering. De ogen van de lichtblauwe aanhang waren vooral gericht op mej. Huizing die zelfverzekerd de leiding opeiste aan het begin van de race. Aan haar vastberaden blik viel geen sprankje pijn af te lezen. Met soepel ogend roeien heeft zij het Njordrecord met 4 seconden aangescherpt. Uiteindelijk moest zij toch het onderspit delven toen haar Leidsche bluf werd gecalled door een Amsterdams tweetal. Het brons moest volstaan voor deze knappe prestatie.

Om nog even onder de felle spots van de sporthallen zuid in het thema “licht” te blijven, was het aan de lichte gevorderde heren om de arena te betreden. Allereerst was er NKIR (en Njord) debutant dhr. Congleton die keurig meedeed in zijn heat. In de tweede heat was het de beurt aan dhr. van Hugten, Walder en Meijer. Laatstgenoemde liep met zijn lichttrui over zijn schouder binnen alsof Anthony Joshua richting Ruiz liep voor de langverwachte revanche partij. Net zoals in het geval van Joshua kwam die er dan ook voor dhr. S. Meijer. De schelle toeter klonk en daarmee was het startsein vergeven. Dhr. van Hugten vertrok snel met dhr. Walder in zijn kielzog. Dhr. Meijer rustig afwachtend in het midden van het veld. Hetzelfde veld dat naarmate de meters op de klok afnamen scheuren van vermoeidheid begon te vertonen. Zoals een goed Schagenaar dat betaamt bleef dhr. S. Meijer koel onder alle druk en behendig manoeuvreerde hij zich langzaam maar zeker een plek omhoog op de ranglijst. Als een duveltje uit een doosje stond hij daar plots op het grote scherm met het nummertje 1 naast zijn naam: de hotseat. In een enorm rappe 6.26.5 schrijft hij daarmee het LHG veld op zijn naam en was voor het eerst sinds enige tijd het Njordlied weer eens te horen galmen in de grote hal daar in Amsterdam-Zuid.

De Praeses had echter maar kort de tijd om zijn voormalig ploeggenot in de armen te vallen en toe te zingen omdat het volgende Njordlied alweer spoedig ingezet zou moeten worden. Het Dames club8 veld was bezet door maarliefst twee Njordploegen. Één meerderejaarsploeg en één dames topC4+ ploeg. Lang leek het er naar uit te zien dat de meerderejaarsdames een NKIR record zouden neerzetten en zodoende het goud mee naar Leiden te nemen. Dit werd met nog 500 meter te gaan echter compleet omgedraaid. De blikken kwamen mee naar Leiden dat dan weer wel. Het waren de eerstejaars dames die met een fenomenale eindsprint het feestje van de club 8 dames had verpest. Zij konden uiteindelijk plaatsnemen op het podium en worden toegezongen door hun uitbundig feestvierende coaches en overige aanwezigen met een lichtblauw hart zoals mej. Eijs.

Terwijl het tussenblok race voor race uitgetrapt werd begon het langzaamaan al rond te zoemen. Het spektakelstuk van de dag wat zich op de NKIR afspeelt. De elite/SB velden en natuurlijk de eerstejaars velden. Zoals een goed organisatie dat betaamt is het: “Dames eerst” ook van pas op de NKIR. Met mej. Wilms en Bruijnincx aan de startlijn was Njord goed vertegenwoordigd. In dit veld waar bij de dames in iedergeval de absolute top meeroeit is het lastig om je te bewijzen. Mej. Wilms deed dit door keurig onder de 7 minuten grens te duiken. Mej. Bruijnincx besloot zelfs het Njordrecord voor haar rekening te nemen. Maarliefst 6 ruime seconden wist zij harder te gaan dan elke Njorddame voor haar ooit is gegaan. Dit leverde haar ook een tweede plaats op in het SB veld.

Bij de heren startte een flinke delegatie van middengroep zwaar. Drie stuks sterk stonden zij samen met dhr Rutten voor de Leidsche trots. Het was aan dhr. Boonstra om in zijn eentje het Heren Elite veld aan te pakken. Dhr. Rutten heeft in ieder geval van zich laten horen. Uw wedstrijdcommissaris zal zich goed heugen hoe hij door een lagaaier aangesproken werd met: “wie is dat dan, wat een gigant!” Dhr. Rutten nam zoals een goed Leidenaar dat betaamt het initiatief en heeft vrijwel de hele race gedomineerd. Terwijl men zag dat de droge, ijle lucht van de sporthal hem op de longen sloeg, wist hij toch de gedoodverfde favoriet van Skoll voor te blijven. Terwijl ondergetekende zijn stem kwijt begon te raken wist deze Skoll roeier net het neusje van zijn digitale boeg nog voor die van dhr. Rutten te leggen. Als er net als bij het wielrennen een prijs voor de meest aanvallende renner van de dag zou zijn zou dhr. Rutten niet met lege handen naar huis hoeven gaan. Wie ook speciale vermelding verdient is dhr. Ruiken die als tweedejaars in dit veld een zeer knappe vijfde plaats besloeg.

Inmiddels was de atmosfeer in de sporthallen-zuid tot een kookpunt gestegen. Dit kon natuurlijk maar één ding betekenen: de eerstejaarsvelden. De Lichte dames beten het spits af. En hoe. Mej. Mackenzie, van der Heide, van Beek en Brinkman wisten in een rappe 7.50.6 wederoom een Njord record te verbreken. Het leverde hen een tweede plaats op in hun veld wat perspectief biedt om de hegemonie van Njord’s lichte dames voort te zetten in het eerstejaarsklassement. De lichte dames waren niet de enige ploeg die in een viertje zich aan zo’n klassement zal wagen. Dit jaar zal ook EJD een vier op het water, of in dit geval op de ergo, leggen. Ook dit ging voortvarend. Wederom een tweede plaats en in deze categorie met 7.40.3 een Njord record!

Nu de viertjes waren gepasseerd konden de achtten hun opwachting maken. Waar Njord het qua dames achten goed doet op het water wil het op de roeimachine nog wel eens wat laten afweten. Dit jaar bleek echter anders. Nog een Njord record sneuvelde! 7.30.5 bleek in dit rappe veld slechts goed genoeg te zijn voor een vijfde plaats. Maar dit doet niets af aan de knappe tijd waarin de eerstejaars dames de toon voor het seizoen mee hebben gezet.

De laatste podium plaats van de dag zou komen van de eerstejaars lichte 8. Met NKIR ervaringsdeskundige dhr. M. Reinders aanboord zou dat ook haast niet kunnen. Zij kwamen als winnaars uit hun heat en konden dus op de hotseat plaatsnemen terwijl de “snelle heat” wel even hun tijd van de troon zou trappen. Toen bleek dat zij toch menig lichte 8 te snel af waren en dat zij zodoende het brons veiliggesteld hadden. Als laatste kwam de eerstejaars zware 8 op het alom bekende eye of the tiger deuntje achter de coulisse vandaan om als laatste Njordploeg de 2000 virtuele meters af te leggen. Zij sloten de dag af met een zevende plaats in de middenmoot. Een goede basis voor het seizoen. Wat ons allen nog zal heugen is het compliment wat Govert Viergever dhr. Barnard maakte door hem de Vikingbroeder van dhr. Broenink te noemen. Als daar ook maar een fractie van waar blijkt te zijn heeft het zware eerstejaars veld nog heel wat te vrezen van deze mannen!

Terwijl Njordrecords ruimschoots uit de lucht leken te vallen en de stembanden van het bestuur minstens zo’n intensieve workout gehad hebben als alle bovengenoemden komt men toch elk jaar tot dezelfde conclusie. Of je er hoop uit put is maar net hoe je het ziet. In ieder geval kan de aanloop naar het seizoen nu pas echt beginnen want ergometers drijven niet.

Met lichtblauwe groet,

Dhr. D.F.  (Damien) Kolfoort

h.t. Commissaris voor het Wedstrijdroeien

VOORBESCHOUWING HEL VAN HET NOORDEN

L.B.

Geroemd en gevreesd. De Hel zoals men de wedstrijd in de volksmond noemt is een wedstrijd die als geen ander haar naam eer aan doet. Een kleine 10 kilometer oproeien, zes kilometer aan race en vier kilometer die de gelegenheid tot het uitbewegen geeft. Een klein toetje na een voedzame maaltijd, voor de lactaten in de benen dan. Het is daarom ook niet gek dat het verre Groninger Eemkanaal alleen wordt getrotseerd door een handjevol lichtblauwe roei(st)ers. Waar normaliter Njord sterk bezet is in de breedte zal er nu een kleiner groepje de verre tocht afleggen naar het hoge noorden om aldaar de verre tocht van totaal 20km per roeiboot af te leggen.

Het karakteriserende aan de hel is dat er uitsluitend in de kleine nummers gevaren wordt. Te beginnen met huisgenoten dhr. van Hees en Seckel. Dit duo heeft eerder dit seizoen al laten zien grote stappen te hebben gemaakt en dat het uitzicht op de top steeds helderder wordt. Een vierde notering op de Tromp boatraces en een knappe race in het elite veld van de novembervieren moet een goed gevoel geven in aanloop naar deze volgende krachtmeting. In het lichte heren twee zonder veld zal de voor Njord debutant Koen van Brussel samen met zijn oude vereniging aantreden. Gezien deze samenwerking niet voor het eerst plaatsvindt zit in hun veld kans op de knikkers er dik in.

In het Dames skiffveld vertegenwoordigen mej. Leeuwenburgh en mej. Wilms de lichtblauwe trots. Eerstgenoemde heeft met haar reeds gepensioneerde dubbel twee partner laten zien dat zij op de lange afstand scullend goed mee kan komen op de Tromp. Mej. Wilms dingt nog steeds mee om een plek in de Holland 8+ dus voor haar zal alles ook op scherp staan om zo hoog mogelijke ogen te gooien in de aanloop naar het Olympisch kwalificatie toernooi. In het Senioren-B veld is het aan mej. Bruijnincx om haar behaalde titel op de Tromp te prolongeren en zich zo de onbetwiste lange baan kampioen te noemen. In de lichte variant van dat senioren-B veld zullen mej. Slagter en mej. Huizing de strijd met elkaar, maar vooral met de rest van Nederland, aanbinden. Ze hebben bewezen samen al een winstgevende formule te zijn maar individueel bleken ze ook al aan de deur te kloppen van de topposities in hun veld.

Dan na een periode van enige rust zullen de laatste drie mannen hun opwachting mogen maken op het Groninger roeiwater. Dhr. Katzman zal de balken en sterren in combinatie met de Zwaan verdedigen in het heren senioren-B veld. Na een sterke Tromp en goede invalbeurt in een regenboog dubbel vier op de Novembervieren zullen de verwachtingen allicht hoog gespannen zijn. In het lichte heren skiffveld zal dhr. Reinders het vuur aan de schenen werpen van de Nederlandse top skiffeurs. Na een klein boordroeiend uitstapje op de Novembervieren zit hij dus nu weer achter de breinaalden. Als slotstuk zal dhr Congleton, als enige middengroeper, de Hel van het Noorden trotseren. De voormalig Argonaut zal in zijn nieuwe verenigingskleuren de Zwaan trots maken in het lichte heren senioren-b skiff veld.

Hoe het hen uiteindelijk vergaat zult u natuurlijk mee kunnen maken op onze facebook en instagram pagina en naderhand uitgebreid op de site.

Lichtblauwe groet,

h.t. Commissaris voor het Wedstrijdroeien

dhr. D.F. (Damien) Kolfoort

NABESCHOUWING 50e NOVEMBERVIEREN

L.B.

In 1978 schoot Rob Rensebrink in de WK finale de bal op de paal. Argentinie met Maradonna won en Nederland droop af. Een schampere zilveren plak was de troost. Slechts tweede van de hele wereld. Elke generatie kent wel zo’n moment: Robben die in Zuid-Afrika op de linkerteen van Cassillas mikt, Kramer die de verkeerde baan inschiet op de Olympiade van Vancouver, Zonderland die de rekstok in Rio mist en verslagen op zijn buik ter aarde stort en Njord dat op 1,5 seconde in Houten de Varsity blikken afstaat aan Rotterdam.

Tweede plaatsen zijn allicht de enige klasseringen die met de tijd mooier worden en motivatie bieden voor de toekomst. De roeisport is echter onvergefelijk en deelt geen tastbare herinneringen uit voor tweede of derde plaatsen. Een harde waarheid die wij na de lustrale Novembervieren afgelopen weekeinde in ons collectieve lichtblauwe geheugen staat gegrift. De Koninklijke S.R.V. trok geen blikken, maar wat stond zij vaak op het non-existente erepodium van de Koninklijke A.R.&Z.V.

Te beginnen met de dameselite dubbelvier. De Njord/Gyas combinatie, (Njord/Njord combinatie voor intimi), Met drie wereldkampioenen en Holland 8+ roeister aan boord waren de verwachtingen hoog gespannen. In een krachtsvertoon van jewelste, een werkelijk genot om naar te kijken voor een ieder die het lichtblauw een warm hart toedraagt, joegen mej. Nicole Beukers, Sofie Souwer, Lisa Bruijnincx en Mieke Wilms over de Amstel. De achtervolging op de Nationale Senioren B equipe werd kracht bijgezet door de strakke lijnen gestuurd door mej. Jip Swildens. Hoewel het ensemble een lust voor het Leidse oog was kwamen de dames op de finish vijf seconden te kort voor de winst. Daarmee werd de toon voor de dag gezet. In het zelfde blok voeren de twee viertjes van Middengroep dames met een top tien notering voor de dames van de Frenken.

Terwijl het ochtend zonnetje van het eerste blok langzaamaan een middagzonnetje leek te worden was het de beurt aan (hoe kan het ook anders) de 4 combinatie boten waar Njord acte de presence in gaf. Allereerst waren het dhr. Katzman en stuur mej. Katie van der Wouden die zich bij jeugdroeiers voegden van Die Leythe, Jason en Hertog. Onder een luid Allez U.S.A. van uw Wedstrijd Commissaris snelde deze combi naar een knappe vierde plaats in dit drukke veld. Het was echter verenigingsgenoot dhr. Boonstra die de achtervolging had ingezet samen met Rijnland, Proteus en Argo. Of het nu kwam door interne motivatie of het meefietsen van mijn voorgangster, er werd behoorlijk doorgeroeid. Dit resulteerde in een voorlopige eerste plaats in het heren gevorderden veld. De pret bleek van korte duur. Gyas wist als enige een nog snellere tijd op de klokken te zetten en zodoende moest Njord wederom genoegen nemen met een tweede plaats

In dat zelfde blok combineerde alle lichte dames met ploegen uit het verre buitenland. In het lichte dames gevorderdenveld voeren mej. Jenny Huizing en Vera Slagter in een combinatie met twee Wageningse dames, en voeren mej. Julie Lemoine Fischer en Rosalie ten Wolde met twee dames uit Leiderdorp. Het was de eerstgenoemde lichtblauw-groene combinatie die de derde fictieve podium plaats veroverde. In exact dezelfde tijd als een scharlaken rode vier dan de Lagaat moesten mej. Huizing en Slagter genoegen nemen met een gedeelde derde plaats.

In het middag blok was het aan de ouderejaars heren vier met stuur. Dhr van der Velden, de Haan, van Hees en Seckel werden tijdens de race op de hielen gezeten door een bondswaardige vier van de A.S.R. Nereus. Waartegen de heren zich met goede halen stevig hebben tegen weten te weren. Het was helaas niet genoeg om mee te doen om de podiumplaatsen maar goed om te zien dat de ouderejaarsgroep zo goed mee kan doen in zo’n sterk veld. Daarna was het aan de middengroep vieren. Wederom was het dhr. Gerritsen die de eer had de snelste vier voor te slaan. In de A.B.M voer hij samen met dhr. Beijnvoort, Ruiken en de Koningh naar een respectabele zevende plaats. De overige viertjes werden 14e en 26e van de 33 deelnemers in dit veld.

Om een dag vol met podiumplaatsen rijkelijk af te sluiten werd er een dubbelslag geslagen door Middengroep Licht. In zijn afscheidswedstrijd voor de Koninklijke “gierde”dhr. B. van der Werff samen met dhr. Harrison, Harry en Meijer naar de tweede plaats achter Triton. De mannen in die andere kakelwitte Filipi maakte dat het donkerblauw aan weerskanten geflankeerd werd door het lichtblauw op het erepodium. Zij wisten zich een weg te banen naar een derde plaats. Coach Gerrits, zuchtte na afloop in de trein naar huis nog maar eens “goh, dat ging beter dan verwacht”. Ik sluit mij daar uiteraard bij aan en kijk uit naar de prestaties die in het seizoen allicht zullen volgen.

Concluderend kijk ik terug op een dag vol met bijna-winst, wat in de roeiwereld betekent: verlies. Maar hoe een tweede, of derde plaats, langzaamaan van een smet op een roeicarrière naar een zilveren of bronzen stip kan veranderen. Kunnen er lessen getrokken uit deze editie van de Novembervieren. Njord is goed opweg naar het seizoen. Zowel in de breedte als in de elitelaag van het vaderlandse roeien. De luttele seconden die het verschil tussen plaats één en twee nu uitmaken zullen als olie op het vuur van de eeuwige honger naar succes van onze roeiers vormen. De koers die we varen richting het seizoen is goed. Het oogsten van de successen is dan slechts een kwestie van tijd. Tijd in de boten, tijd op de ergo en tijd in het krachthonk. Als oudste vereniging hebben we gelukkig meer tijd dan wie dan ook.

Lichtblauwe groet,

D.F. (Damien) Kolfoort

h.t. Commissaris voor het Wedstrijdroeien

VOORBESCHOUWING 50E NOVEMBERVIEREN

L.B.

Terwijl de regen tegen de zwaanloze waterkant van de K kletst en de haard knispert onder het teruggewonnen lijstje van H.M. de Koningin Juliana denk ik terug aan een warme oktober namiddag. Het terras van onze Koninklijke vrienden aan de Amstel, De Hoop. Waar Njord meedingt om de Amstelbeker en op een taftje het aflegt tegen het rode gevaar uit delft. Het contrast is groot met de regenachtige omstandigheden waarin nu getraind wordt. Er wordt getraind met een collectieve motivatie om nog beter voor de dag te komen dan eerst. Een bepaalde strijdlust hangt rondom de Morsweg om de Zwaan en Kroon te revancheren op één ieder die in de wegstaat.

Het is met dat zelfvertrouwen dat de Leidsche armada hun opwachting zullen maken voor de vijftigste editie van de Novembervieren. Een wedstrijd over vier kilometer (zo dicht mogelijk op 4 november) in louter gestuurde vieren… en dus niet zoals de commissaris van het buffet dacht een viering van de maand November. Njord zal met elf ploegen aan de start van de Amstel liggen om zo snel mogelijk hun weg te vinden naar de finish.

Te beginnen met de dames elite dubbelvier. En wat voor één! Een bijna volledige Njordploeg met mej. Nicole Beukers op slag en haar WK ploeggenoot Sofie Souwer zullen het slagenpaar vormen in deze boot. Mej. Souwer is naast Njordlid ook lid van de A.G.S.R. Gyas en zal in het wit-zwarte tricot van de Groningse algemene starten met daar onder uiteraard een lichtblauw hart. Daarna volgt mej. Lisa Bruijnincx die na haar WK titel en Tromp overwinning niet kan wachten de reeks voort te zetten en op boeg zal mej. Mieke Wilms plaats nemen. Laatst genoemde is nog in de race voor een Olympisch ticket in de Holland 8+. Deze boot zal hoge ogen gooien maar komen natuurlijk uit in een zeer sterk veld met Olympiers en WK-gangsters.

In het zelfde blok vinden we ook de dames boordboten. Een veld waarin twee Njord boten net zoals op de Tromp de strijd met elkaar maar vooral met de rest van roeiend Nederland kunnen aanbinden. De eerste ploeg wordt voorgeslagen door mej. Fleur Evertsen die, nadat mej. Fox de riem aan de wilgen hing, als enige derdejaars de nodige ervaring kan meegeven aan haar bootgenoten. Te samen zullen de overige tweedejaars wedstrijddames er gebrand op zijn hun voormalige ploeggenoot die nu uitkomt voor de Groninger S.R. Aegir achter te houden. In vergelijking met de Afgelopen langebaan race in Hilversum zijn er wel de nodige positiewisselingen binnen de ploegen geweest. Zo roeien bijvoorbeeld mej. Myrthe Beijnvoort en mej. Femke Heddema met elkaar in plaats van tegen elkaar. We gaan zien hoe deze tactische wissels uitpakken.

Vervolgens krijgen we een voorproefje van het mannelijk roeigeweld dat die middag nog komen gaat. Dhr. Boonstra combineert met Proteus, Rijnland en Argo in het heren gevorderde dubbelvieren veld. In deze regenboog combi zal de jacht op het lustrale novembervieren blik worden ingezet. Om even in de combi’s met argo te blijven zal het daarop volgende blok worden afgetrapt door mej. Jenny Huizing en Vera Slagter, die ditmaal in één keer goed is ingeschreven en niet onder haar pseudoniem hoeft uit te komen. Zij zullen samen met de in groengehulde roeisters uit Wageningen het lichte gevorderde dubbelvieren veld starten. Njord en Argo waren samen in de jaren zestig precies tegelijk succesvol op de Varsity in de “dead heat”. We volgen met argus ogen of de combinatie van lichtblauw en groen weer voor dubbelsucces zal zorgen.

Als vervolgens de mannen hun opwachting mogen maken om hun weg over de Amstel te vinden beginnen we met de ouderejaars. Zij zullen in het zeer competitieve elite veld starten.  Dhr. van der Velden zal samen met ploeggenoot de Haan het kunstje proberen te herhalen dat zij op de Tromp uitvoerde. Ook dhr. Hees en Seckel hebben toen samen een beste tijd en positie neer gezet. Allicht dat de nummers twee en vier nu tezamen nummer één kunnen worden.

Na het elite veld volgt het zware gevorderden veld met dhr. Gerritsen die de tijdens de tromp de snelste middengroep zwaar boot voorsloeg, op slag van de eerste boot. Middengroep zwaar treed weer aan met maarliefst drie schepen. De concurrentie onderling zal meespelen in het achterhoofd als de meters over het Amsterdamse roeiwater voorbijsnellen. Tussen al deze grote jongens zal één blonde knul van lichter formaat plaats nemen. dhr. Reinders zal zich tussen dhr. Huisman, Reincke en Sluiskes voegen.

De dag wordt besloten door de lichte heren gevorderden vieren. Boordroeiend zullen de roeiers van de “Oud-Njord” trachten hun prestatie op de Tromp te evenaren en zich wederom de snelste middengroep boot te mogen noemen. Middengroep licht start ditmaal met maar twee boten wat betekent dat de Praeses langs de kant van een goede bak koffie kan genieten in de nette sociëteit die de KAR&ZV is. Wel is de voorheen skiffende dhr. Harrison bij de boordgroep gekomen en zal dhr. B. van der Werff na deze vier kilometer toch echt de riem aan de wilgen hangen.

Al met al is er genoeg om naar uit te kijken dit weekend. Door de insteek van de wedstrijd waardoor iedereen in viertjes zal starten is het garant voor spektakel tussen soms verrassende combi’s. Een compliment naar de coaches van Njord die zich door dit lastige puzzelwerk heen hebben geslagen en de sterkst mogelijke vloot richting Amsterdam zal sturen. Wij zien u op de Hoop!

Lichtblauwe groet,

Dhr. D.F. (Damien) Kolfoort

h.t. Commissaris voor het Wedstrijdroeien

NABESCHOUWING TROMP BOAT RACES

L.B.

Hoewel de ongeschreven regel voorschrijft dat het altijd lekker weer is op de eerste najaarswedstrijd op het Hilversummer roeiwater begon de zaterdag met wat lichte neerslag over het drassige gras, dat de ondergrond vormde voor Neerlandsch botenwagens. Hilversum ligt redelijk centraal dus viel er voor menig buiten-randstedelijk roeivereniging weinig te klagen. Sterker nog, ondanks het weer hing zowaar het optimisme in de lucht. Het seizoen is weer begonnen.

De Tromp Boatraces van 2019 werden afgetrapt door de mannen skiffeurs. In een wirwar van zware en lichte roeiers werd het onderscheid tussen SB en SA roeiers snel onduidelijk tot dat hoesnelwasik.nl de tijden online had gezet. Voordat het online stond hadden de commissaris van het materieel en ik net zo goed zelf de baan een keer kunnen trotseren, maar dat terzijde. Er werd hard geroeid door de Leidsche skiff armada.

Dhr. Boonstra wist de derde plaats te bemachtigen in het senioren A veld. In het Kielzog van winnaar Lennart van Lierop een buitengewoon knappe prestatie. Dhr. Reinders kwam met de vijfde tijd in het lichte veld over de streep. Dhr. Katzman komt na een lange één op één strijd met Skadinees Leander Geschiere op de zevende plaats in het heren Senioren B veld. Na een luid “Allez Njord” dat hij beantwoorde met de woorden “This one’s for freedom!” trok hij weg bij de lichte Rotterdamse roeier. De Angelsaksische sferen bleven nog even hangen bij het passeren van de twee lichte SB skiffeurs. Dhr. Harrison wist dhr. Congleton net af te troeven in een continentale strijd die de huidige brexit problematiek eer aan zou doen.

Na de mannen was het de beurt aan de Dames in de grote nummers. In het dubbel twee veld kwamen mej. Leeuwenburg en mej. van Veen in een enorm rappe tijd over de streep met een zeer verdiende tweede plaats als resultaat. Het resultaat bleek zo voldoenend dat laatsgenoemde tot ieders spijt het lichtblauw tricot in de kast besloot te leggen en de riem aan de wilgen te hangen. Daarna volgde de lichte dames in hun dubbel twee. Zij behaalden met verve het eerste blik van het verenigingsjaar 2019-2020. Mej. Huizing en Slagter lieten in een fenomenale race hun veld achter zich. Het wachten op de bevestiging van eerdergenoemde tijdswaarneming site bleek vele malen spannender dan de race zelf. Het blok werd afgesloten door de twee 4+ van Middengroep dames.

De dag werd afgesloten door een viertal mannen verdeeld over twee boten. Nadat een Amsterdamse combi in het 2- veld een baanrecord neerzetten hebben dhr. van der Velden en de Haan zich enorm goed geweerd en de tweede plaats veilig gesteld. In ook een bijzonder goede race over het windstille Hilversummer kanaal waren het dhr. van Hees en Seckel die de houten medaille mee naar huis konden nemen na het behalen van een knappe vierde plaats

Na een korte nachtrust verscheen de dageraad langzaam aan de horizon. Op het gras onder de botenwagens lag een flinke laag douw en boven het water hing een stoomlaag die niet onder zou doen voor een scene uit een Tolkien boek. Het zou niet lang duren voordat de ochtendrust bruut verstoord zou worden van een gigantische vloot aan dames skiffs.

Een vloot waarin Njord een behoorlijk aandeel in zou hebben. Maarliefst 6 dames licht en zwaar SA en SB zouden zich wagen aan het windstille kanaal langs de Hilversumse Oevers. Mej. Leeuwenburgh moest als enige het vuur aan de schenen leggen van de Senioren A roeisters uit alle windstreken van het vaderland. Dit lukte aardig met een sterke positie in de middenmoot. In het SB veld waren het ploeggenoten mej. Lemoine Fischer en ten Wolde die nu de strijd met elkaar aan mochten. De derde jaars lichte dames mej Slagter (niet Schols) en Huizing trotseerden dezelfde strijd met een zeer verdienstelijke uitkomst voor mej. Huizing: een vierde plaats in het lichte SB veld.

De grootste prestatie van de dag kwam van mej. Bruijnincx. Zij wist met overmacht het dames SB veld te winnen en het tweede blik mee naar Leiden. Na een klein beetje hulp van de kant wist ze op tijd haar koers te wijzigen om een noodlottige crash te voorkomen en haar monsterlijke tempo door te zetten naar de finish. Aldaar werd het Njordlied gezongen door de omstanders, volgende keer zal mej. Bruijnincx zelf ook mee zingen en de tekst kennen bezwoer ze.

Na een lang veteranenblok zonder Njordploegen was het de beurt aan de mannen in de 4+. Driemaal zwaar en driemaal licht zouden zich wagen aan de vijfduizend en driehonderd meter lange tocht over het gladde water. De snelste van de zes ploegen was verrassend genoeg een lichte vier. Dhr. B. van der Werff, S. Meijer, Brinkman en Harry werden met hun scherpe tijd tweede in het LH4+ veld. Dit ondanks een klein opstootje met verenigings- en gewichtsgenoten dhr. de Graauw, Heijnen, Klumperbeek en… jawel de Praeses van onze vereniging dhr. J.P.A. (Willem) Ballieux. De snelste ploeg van de zware middengroep mannen eindigde op een keurige achtste plaats in het H4+ veld.

Na een weekend in de Hilversummer polders te hebben vertoefd en een McDonald’s die verradelijk dichtbij was kwam er een einde aan de eerste langebaanwedstrijd. De tijdelijke rollen zijn uitgemaakt en iedereen heeft kunnen zien hoe men ervoor staat. Over twee weken is de volgende krachtmeting weer op de Amstel. Voor nu kunnen we concluderen dat er vroeg in het seizoen veel podiumplaatsen Mee terug naar Leiden zijn genomen en maarliefst twee blikken. Het is uiteraard zaak deze vorm vast te houden in de aanloop naar de lange en donkere winter. Maar wij zouden geen Zwanen zijn als wij tegen de aanvang van het seizoen na een lange reis er niet sterker, sneller en beter dan ooit er weer in zouden vliegen.

Lichtblauwe groet,

D.F. (Damien) Kolfoort

h.t. Commissaris voor het wedstrijdroeien

VOORBESCHOUWING TROMP BOATRACE ZATERDAG

L.B.

Hoewel de intraining nog ver weg lijkt staat de eerste wedstrijd van dit academisch jaar alweer voor de door. Op het Hilversumse roeiwater waar de HRV Tromp zich nestelt zal over de afstand van 5300 meter uitgemaakt worden wie er zo vroeg in het seizoen goed op weg is en voor wie er in de komende periodes nog veel werk te verzetten valt. Een eerste krachtmeting over de breedte van het meerderejaars roeien komt dan ook voor een aantal als geroepen.

De Koninklijke equipe is dan ook ruim vertegenwoordigd in bijna alle velden op beide dagen. Op zaterdag zullen onder anderen de mannen het koningsnummer verroeien: de skiff. In het lichte heren senioren b veld zal het transferseizoen voor de K.S.R.V. zich moeten laten uitbetalen. Met aanwinsten dhr. Congelton en dhr. Harrison, voorheen respectievelijk Argonaut en Saurier, die het in dit veld tegen elkaar maar vooral tegen de rest van roeiend Nederland zullen opnemen. In het zware SB veld is het die andere “buitenlandse aanwinst” die de lichtblauwe eer zal verdedigen: dhr. Katzman verroeit de tromp voor Swan, Stars and Stripes. In het seniorenveld zal dhr. Boonstra zijn Westlandse nuchterheid laten gelden en meten aan de top van de overige vaderlandse skiffeurs. Ook zal dhr. Reinders zijn opwachting maken in het Lichte heren skiff veld aangezien de SB leeftijd reeds gepasseerd is.

Als de mannen het spits afgebeten hebben zullen we ons opmaken voor de damesch in de grote nummers. Zo zullen mej. van Veen en mej. Leeuwenburgh de krachten bundelen en de dubbel twee instappen. In de lichte variant zijn het mej. Huizing en mej. Slagter die het vuur aan de schenen gelegd zullen krijgen uit alle windstreken des vaderlands. Naast deze ervaren scullgroep zullen ook de jongere telgen uit de Njorddamesch roeifamilie hun opwachting maken in de 4+. Gestuurd door dhr. de Gaaij zullen slagvrouw mej. Heddema en mej. Verhoeven, Voorkamp en de Jong uitmaken met verenigingsgenoten mej. Beijenvoort, Evertsen, Roukens en Fox en stuur mej. van Bemmelen wie de snelste Njord vier is en allicht de snelste van het land.

De eerste dag wordt afgesloten door de heren wederom in kleine nummers. In de kakelwitte filipi met blauw bovendek genaamd de Sleeswijk-Visser zullen huisgenoten dhr. van Hees en Seckel hun opwachting maken. Daarnaast verschijnen ook dhr De Haan en van der Velden in een kanarie gele empacher vernoemd naar onze oprichter om als snelste de 5300 meter te trotseren.

NABESCHOUWING AMSTELBEKER

L.B.

Wat een contrast met een jaar geleden. Toen iedereen onder een paraplu verscholen zijn of haar vereniging naar de eindstreep hielp door schrille geluidskreten die nauwelijks boven het gekletter van de stortregen uitkwamen en de roeiers rillend van de kou en doorweekt tot het bot moedig de woeste kolken van de Amstel trotseerden. Geen groter verschil leek er te zijn met het achterover leunende publiek op het Bordes van de K.A.R&Z.V. “De Hoop” onder het wapperen van die gevreesde lichtblauwe vlag met witte baan. Terwijl de zwoele deephouse deuntjes op de achtergrond ruisde en de eerste biertjes stiekem voor twaalven al in het ochtend zonnetje genuttigd werden, zou men bijna vergeten dat het zomerreces achter ons ligt en dat Colorado Charlie in Scheveningen is.

Die sereniteit was kort van duur door het geweld van ’s-Lands beste verenigingsachten die de time trials verroeiden. Aan de Damesch 8+ was de eer om het Leidsche spits af te bijten. De mengelmoes van WK-gangsters tot tweedejaars roeisters legde de eerste 750 meter af met de elfde tijd. Dit leidde ertoe dat zij in de eerste heat daarop een sterke tegenstander zouden treffen. Het Groningse Gyas bleek dan ook net een maatje te groot te zijn voor de lichtblauwe damesch en hier zou deze Amstelcampagne voor hun stranden. Het was goed om te zien hoe deze relatief jonge ploeg zich goed staande wist te houden in dit druk  bezette veld. Gelet op hoeveel aspi’s er langs de kant stonden kunnen we er zeker van zijn dat deze damesch hun voorbeeldfunctie meer dan waar gemaakt hebben.

De mannen opende hun Amstelbeker met een verbluffende vijfde plek op drie luttele seconden van Skoll dat de ranglijst aanvoerde. Het soepelroeiende Njord oogde ontspannen en leek zich weinig zorgen te maken over de Vidraten die hun eerstvolgende directe tegenstander waren. In een gecontroleerde race bleek dat deze ontspanning op zijn plaats was. Onze oude acht kon zich op gaan maken voor de kwartfinales waarin een heuse kraker op het programma stond. Alsof Feyenoord en Ajax elkaar troffen in het bekertoernooi, Alsof Federer en Nadal elkaar moesten trotseren op Wimbledon, zo trof Njord de D.S.R.V. in de kwartfinale. Met Amos Keijser en de bronzen oude vier van afgelopen jaar aan boord beloofde de tegenstand hevig te zijn. In een zinderende race die spannend bleef tot het einde, bleek de ervaring van de scharlaken rode acht toch de doorslag te geven. Een seconde was Njord verwijderd van de halve finale. Desalniettemin was het een race die, alleen al vanuit historisch besef, de boeken in zou kunnen.

Op de zonnige amstel werd gezegevierd door de Amsterdamse studenten. Het was Nereus bij de dames en Skoll bij de mannen. Beide moesten het afleggen tegen de burgerverenigingen in de strijd om de Palm- en Fortunabeker. De tijdscorrectie was ruim in het voordeel van de burgerverenigingen. Het waren  onze Koninklijke vrienden van Het Spaarne die zich de snelste verenigingsacht mogen noemen in het mannenroeien. Bij de dames was het de persoonlijke favoriet van Praeses Ballieux: de E.R.V. “Beatrix”.

Met Lichtblauwegroet

Dhr. D.F. (Damien) Kolfoort

h.t. Commissaris voor het Wedstrijdroeien der K.S.R.V. “Njord”

VOORBESCHOUWING AMSTELBEKER

L.B.

Ieder jaar speelt er een klein corporaal en Koninklijk roeifeestje zich af aan de Amstel. In een Henley-achtige setting strijden de beste 8+ per verenging boord aan boord om zich te bekronen tot winnaars van de Palm- dan wel Fortunabeker. Onze Koninklijke vrienden van de K.A.R&Z.V. “De Hoop” in samenwerking met de Koninklijke Studenten Roeibond organiseren dit spektakel vanuit de sociëteit van eerstgenoemde.

Voor menig Njordman is dit stulpje aan de Amstel geen onbekend terrein daar zij als enige studenten hier mogen vertoeven tijdens de Heineken Roeivierkamp. Ditmaal zal daarentegen iedereen uitgenodigd zijn om hun vereniging vooruit te schreeuwen. Aangezien wij daar graag geziene gasten zijn ga ik er van uit dat onze heren en damesch achten op een muur van geluid kunnen rekenen als zij over het water stuiven en De Hoop passeren.

In die achten zitten aan de Damesch kant op slag één van onze Wereldkampioenschap helden: Mieke Wilms. Zij zal het flitsende nieuwe Holland pakje veruilen voor het lichtblauwe tricot van de K.S.R.V. Achter haar zullen de ervaren ouderejaars Margot Leeuwenburgh en Femke van Veen de scullriemen verruilen voor één enkele boordriem. Zij zullen zich letterlijk tussen gezelschap van wereldklasse mogen scharen, naast Mej. Wilms heeft de voor Njord debuterende Lisa Bruijnincx ook de nodige WK ervaring. Zij weet als geen ander hoe het voelt om te winnen hopelijk vloeit dat over op haar mededebutanten. De oudste (in roeijaren) daarvan, Fleur Evertsen zal daar achter plaatsnemen. Daar achter zijn de plaatsen gereserveerd voor de Henley-winnares Emma Fox en bijna  wedstrijdsjaars-af Dame  Myrthe Beijnvoort. Op boeg zal een lichte roeister plaats nemen, een succes formule zoals in de holland 8. Flora den Bieman maakt de opstelling af voor onze Damesch.

Bij de mannen zal de ex-sauriër dhr. van der Velden de boot voorslaan. Zijn zuidelijke invloeden zullen allicht het nodige temperament in de boot wat opschroeven, het geen van pas komt op deze korte afstand. Het slagenpaar wordt afgemaakt door dhr. de Haan die in tegenstelling tot de slag het lichtblauw met de paplepel ingegoten kreeg. Huisgenoten Boonstra en van Hees zullen daar achter met brute kracht het ritme door geven aan de rest van de boot. Waar achter dhr. Rutten zijn Minerva 8+ ervaring kan investeren in ons verenigingsroeien. Als het weer meezit zitten daarachter de ontblote schouders van dhr. Seckel. Ook deze boot wordt afgemaakt door het boegenpaar, wederom twee van het lichte soort. Voor dhr. Reinders zal het een verademing zijn eens niet de weegschaal te moeten trotseren terwijl het voor dhr. Katzman een verademing zal zijn dat hij nog heel even geen rekening met de weegschaal hoeft te houden voor hij de switch maakt.

Al met al ligt er wederom een lichtblauwe armada op het water om trots op te zijn als vereniging. Ik raad een ieder ook aan om bij onze vrienden van De Hoop op het terras te komen flaneren en onze acht naar de overwinning te schreeuwen. Opdat wij een klein Leidsch feestje in Amsterdam zullen vieren,

Teken ik,

Met Lichtblauwegroet

Dhr. D.F. (Damien) Kolfoort

h.t. Commissaris voor het Wedstrijdroeien der K.S.R.V. “Njord”

NABESCHOUWING WERELDKAMPIOENSCHAPPEN LINZ-OTTENSHEIM

Het Nederlandse roeien heeft van zich laten gelden als absolute grootmacht in dit pre-Olympische jaar. Samen met de azuri blauwe armada uit Italië heeft het ANRT de meeste medailles binnengehaald, tien stuks  staan op de teller. Binnen deze enorme prestatie hebben de roeiers uit het Leidsche ook een enorme rol gespeeld met een afvaardiging van maarliefst vijf Njordmannen.

Te beginnen met de enige man van het stel: dhr. Broenink. Na het mislopen van een plaats in de dubbelvier verbaasde hij vriend en vijand door zilver te veroveren op de EK eerder dit jaar. Na zijn heat te winnen en de snelste tijd van het hele veld neer te zetten in de kwartfinales, was de toon gezet. In een halve finale die door voetballiefhebbers als poule des doods gekwalificeerd zou worden kwam hij als tweede over de streep achter de Duitse gigant Olli Zeidler. De finale die zou volgen is volgens menig roeiliefhebber als de beste finale van de afgelopen vijftig jaar beschreven. Zelden is het koningsnummer zo bloedstollend spannend geweest en zelden heeft er een Nederlandse skiffeur zo enorm goed gepresteerd. Met een luttele seconde achter de wereldkampioen dhr. Broenink net naast de medailles met een vijfde plaats. Echter is het ticket voor Tokyo binnen en heeft de hele vereniging en heel roeiend Nederland met ons de vingers afgelikt bij het spektakelstuk aan weerstand dat dhr. Broenink heeft geboden.

Mej. Annika van der Meer kwam ook uit in de skiff en alsof dat niet genoeg is werd er ook in de dubbeltwee geroeid met haar vaste partner Corné de Koning. In de skiff wachtte haar een directe finale waarbij zij als tweede over de streep kwam en het zilver mee naar Leiden kon nemen. In de dubbel stond de eigen wereldtitel op het spel. Met dat gewicht op de schouders is het natuurlijk extra lastig het hoofd koel te houden maar toch leek het de twee geen parten te spelen. Het waren echter de Britten die er met de winst vandoor gingen. Hoewel de zilveren plak een zure smaak leek te hebben sprak mej. Van der Meer de woorden: Als je zo vaart kun je jezelf niets verwijten. Met dat in het achterhoofd zal in ieder geval de kwalificatie voor de Paralympische spelen troost bieden en de mogelijkheid tot revanche. Ook kan er geconcludeerd worden dat deze klasse een enorm competitief veld is waarin de verschillen steeds kleiner worden. Hoewel deze Britse winst misschien goed is voor het pararoeien, zag mej. Van der Meer liever een gouden plak om haar nek wat haar strijdlust siert en de toon zet in de aanloop naar de Paralympische spelen.

Naast Mej. Van der Meer waren er nog twee andere Leidsche scullende dames acte de presence in de vloot van bondscoach Verdonkschot. Mej. Souwer en Mej. Beukers stapten de dubbelvier in. Na een lange blessure waren de ogen vooral gericht op mej. Beukers. Dit zou haar eerste internationale wedstrijd in deze opstelling worden. In haar afwezigheid werd haar plek opgevuld door een andere Leidsche topper mej. Wilms, waarover later meer. De terugkeer van mej. Beukers is niet zonder succes gebleken. Ze weet als geen ander hoe te winnen op een WK en met dat stukje extra ervaring in de boot van haar en medewereldkampioene mej. Souwers wisten zij hun dubbel vier gedurende het toernooi te laten etaleren tot een bronzen plak. Tijdens het zenuwslopende stuivertje wisselen met de Poolse dubbelvier was het China dat als derde met het been heen ging. Zodoende kan er weer een WK medaille in de uitpuilende prijzenkasten van deze dames en biedt het enorm veel perspectief richting de spelen van Tokyo.

Naast deze vrachtlading aan A-finale’s was het ook de beurt aan de op het senioren wereldkampioenschappentoneel  debuterende mej. Wilms. Zij kende met de Holland 8+ een lastig toernooi waarin zij zich bewonderenswaardig staande hielden. Op de nummer 6 positie in dit koninginnennummer heeft zij zich na een reis door de vloot van bondscoach Verdonkschot waardig bewezen mee te kunnen doen met de absolute wereldtop. Er is zeker nog uitzicht op een Olympisch ticket voor deze boot door middel van het speciale toernooi daarvoor. Dat zal nog even op zich moeten laten wachten maar de B finale die de Holland 8 voer biedt veel toekomst perspectief op nog een likje lichtblauwe verf op de Olympische muur.

In conclusie kunnen we terugkijken op een buitengewoon succesvol WK zowel voor Njord als de gehele Vaderlandse roeisport. Zowel bij de dames als bij de mannen of het nu met één of twee riemen in de hand was hebben wij ons waardig bewezen onder de groten der roeinaties en het is schitterend om te zien dat Njord zich daar bij kan voegen. Aan inspiratie in ieder geval geen gebrek voor onze toppers van de toekomst.

Met Lichtblauwe groet,

Dhr. D.F. (Damien) Kolfoort

f.t. Commissaris voor het Wedstrijdroeien der K.S.R.V. “Njord”

 

 

 

Voorbeschouwing Wereldkampioenschappen Linz-Ottensheim

Waar voor de meeste wedstrijdroeiers de zomervakantie in teken stond van bijkomen, eindelijk weer ongezond eten dan wel drinken en vakantie vieren, gingen onze toppers onvermoeid door met trainingsuren maken. Voor hen staat namelijk volgende week het slotstuk van het roeiseizoen op het programma: de Wereldkampioenschappen Roeien in Linz-Ottensheim.

Op dit Oostenrijkse water wordt vanaf zondag 25 augustus een week lang gestreden om de wereldtitel in de verschillende roeidisciplines. Ook worden tijdens dit toernooi de eerste startbewijzen voor de Olympische Spelen van het jaar erop verdeeld. Al met al een week waarin veel roeien garant staat voor spektakel op het water waarbij alle landen en roeiers het onderste uit de kan proberen te halen.

Ook Njord is tijdens deze Wereldkampioenschappen goed vertegenwoordigd. Allereerst zal na een periode van blessureleed en herstel mej. Beukers weer aan de start van een groot toernooi verschijnen! Begin mei schoot het na een training in haar rug waardoor rust noodzakelijk was en mej. Beukers zowel de EK als de World Cups aan zich voorbij moest laten gaan. Gelukkig is zij inmiddels helemaal weer op krachten gekomen en zal zij tijdens de WK haar vertrouwde positie op slag weer innemen. Ook mej. Souwer, die zowel bij Njord als bij Gyas lid is, zal in deze boot plaatsnemen en het ritme van Nicole doorgeven aan de rest van de ploeg.

Bij de Europese Kampioenschappen en de Wereldbekerwedstrijden werden de podiumplaatsen regelmatig verdeeld tussen de Nederlandse dames en de Poolse, Duitse, Chinese en Oekraïense dubbelvier. Met uitzondering van de boot uit Oekraïne zal Nederland het tijdens de Wereldkampioenschappen tegen dezelfde landen opnemen. Nu mej. Beukers haar positie op slag weer herpakt heeft, is de Nederlandse boot terug op oorlogssterkte. Dinsdag 27 augustus zullen zij rond het middaguur hun heat varen!

Ook mej. Wilms komt tijdens deze Wereldkampioenschappen in actie. Op World Cup III in Rotterdam mocht zij door een blessure bij Olivia van Rooijen de dubbelvier voorslaan. Inmiddels heeft zij het scullen weer ingeruild voor boordroeien en zal ze op positie zes plaatsnemen in de Nederlandse Vrouwen Acht! Deze boot heeft dit seizoen al vele opstellingen gekend en met het oog op de Olympische tickets zullen de dames er vol voor gaan. Ook het veld waarin de dames starten kent dit seizoen veel fluctuaties. Waar bij World Cup I slechts drie ploegen zich hadden ingeschreven, zullen er op de Wereldkampioenschappen voorwedstrijden gevaren worden om zo de plekken in de finale te verdelen. Volgens het voorlopige tijdschema zullen deze heats op dinsdag, na de voorwedstrijden van de W4x, gevaren worden.

Als laatste Njorddame zal mej. Van der Meer naar Oostenrijk afreizen. Wie het afgelopen roeiseizoen heeft opgelet, weet dat zij zowel in de skiff als met Corné de Koning alles weet te winnen wat er te winnen valt. Waar op World Cup III slechts één andere skiffeuse met mej. Van der Meer de baan over ging, zal de tegenstand op de Wereldkampioenschappen groter zijn. In de PR 2 skiff zal zij vijf andere roeisters treffen en bij de dubbeltwee met Corné zullen zij voor het eerst dit seizoen zelfs een voorwedstrijd moeten varen! Met de resultaten van dit seizoen kunnen zij met veel vertrouwen aan het toernooi beginnen.

Tot slot komt uiteraard ook de reus uit Leiden in actie. Tijdens de Europese Kampioenschappen in Luzern wist dhr. Broenink vriend en vijand te verrassen door in de skiff er met de zilveren medaille vandoor te gaan. Wereldbekerwedstrijd II werd overgeslagen en in juli stapte hij op World Cup III samen met Melvin Twellaar in de dubbeltwee. Deze combinatie had al eerder bewezen succesvol te zijn door Italië meerdere malen de andere Nederlandse dubbeltwee te verslaan. Ook tijdens World Cup III lieten de heren zien een gouden combinatie te zijn, maar helaas kwamen zij in de finale net te kort voor een podiumplaats.

Voor de Wereldkampioenschappen gaat dhr. Broenink opnieuw solo en komt hij uit in het koningsnummer: de zware mannenskiff. Met in totaal 44 inschrijvingen is dit tevens de discipline waarin de meeste boten aan de start zullen verschijnen. Vanwege het grote aantal inschrijvingen is er een vol programma en zullen de eerste voorwedstrijden zondag aan het einde van de dag verroeid worden. Behalve de wereldtitel staan ook startplaatsen voor de Olympische Spelen op het spel. Deze zullen aan de negen beste roeiers in dit veld worden vergeven. Met het oog op de behaalde resultaten door dhr. Broenink dit seizoen, zullen de verwachtingen hooggespannen zijn.

De Wereldkampioenschappen zullen de gehele week gefilmd en uitgezonden worden zodat u niks hoeft te missen van de voorwedstrijden, herkansingen en finales. Pak de planning erbij en zorg ervoor dat onze toppers via de livestream uw aanmoediging voelen!

Uitkijkend naar prachtig roeien, waanzinnige prestaties en veel lichtblauwgekleurde overwinningen, teken ik, voor de laatste keer,

Met lichtblauwe groet,

 

Mej. W.M. (Wieke) van Oostveen
h.t. Commissaris voor het Wedstrijdroeien der K.S.R.V. “Njord”